Foto's
Mother's Finest
Fotografie laatste 5 foto's: Rolf Rijken
Geen grap maar een uniek en super optreden op de eerste verjaardag P3!
Meteen toen ik in de programmering Mother’s Finest voor 1 april, het 1 jarige bestaan van P3 zag staan, aarzelde ik geen moment en blokte mijn agenda . Daar moest ik zeker bij zijn! Super, zo’n band had ik ook graag voor mijn eerste verjaardag gehad, eigenlijk voor elke verjaardag. Mother’s Finest is volgens mij nog steeds een van de beste livebands die onze wereld rijk is. En dat zijn ze al bijna mijn hele leven lang, vanaf de jaren 70. Inmiddels bijna 40 jaar (beetje overdrijven mag best), zijn zij in staat hele zalen los te laten gaan, wat zeg ik hele voetbalstadion’s. In Amerika zijn zij nooit zo bekend geworden als in Europa. Maar ach, ieder land heeft zo zijn tekortkomingen. Volgens mij was Veronica met Alfred LaGarde 1 van de eerste DJ’s die deze band ontdekte en op de radio draaide. In mijn hoofd zijn ze dan ook wereldberoemd. Maar bij veel mensen uit mijn omgeving, vooral de jongeren, ging er totaal geen alarmbel rinkelen. Wie? De band bestaat uit rasartiesten, stuk voor stuk, bijna uitstervend in hun soort. Bijna allemaal zijn ze echt op jonge leeftijd al begonnen met het maken van muziek als professionals. Zij hebben door de jaren heen met veel bekende sterren en groten der aarde getoerd, of andersom. En mijn favoriete zanger, Lenny Kravitz, maar ook Living Colour of Prince hebben zich flink laten inspireren door Mother’s Finest.
In het voorprogramma zette de band ‘Yellow Pearl’ zijn beste beentje voor. Zij brachten best aardige rockmuziek ten gehore in ongeveer een half uur. Maar ik denk dat het moeilijk is, voor elke band in het voorprogramma te spelen van een band die al zoveel jaren op topniveau presteert. En eerlijk gezegd kwamen de meeste fans toch echt voor Mother’s Finest. En ze stonden er, geweldig! Toen de leadzangeres Joyce Kennedy ofwel ‘Baby Jean’ haar mond opendeed, lag de hele zaal al aan hun voeten, maakte niet uit wat ze zong ofwat er gespeeld werd.
Hun muziek is en blijft een opmerkelijk krachtige combinatie van funk en rock, zoals alleen zij dit kunnen. Wellicht zit dit er bij deze band ook zo goed van nature in, door de altijd ‘multiculturele’ samenstelling, waardoor gitaren kunnen scheuren en ronken, maar ook funky klinken. Of de zang van beide zangers dat het ene moment krachtig, rokerig, klinkt om het volgende moment opzwepend, melodieus en ritmisch verder te gaan. De nummers die ze speelden uit het verleden, deden het op deze avond nog steeds het best. Dat kan natuurlijk ook liggen aan het feit dat de meeste bezoekers de oude nummers al wel op CD hebben geregeld, maar nog niet geheel bij zijn bij Mother’s Finest nu. Als warming –up en cool down heb ik zo’n CD in mijn auto op weg naar huis nog even knetterhard gedraaid. Lekker! Ondanks wisselingen in bezetting zijn zij nog steeds even goed gebleven.
Zeer geslaagd optreden wederom van Mother’s Finest, maar wat hadden we anders kunnen verwachten! Net als in de Melkweg was de zaal weg van ze, maar dit keer in P3. Eveneens een prima locatie voor zo’n wereldband. P3 bestaat alleen nog niet zo lang als van alles in Amsterdam. Dus nog meer mensen uit Purmerend en omstreken moeten de weg vinden naar deze accommodatie. In ieder geval heeft Mother’s Finest er voor gezorgd dat weer meer bezoekers P3 hebben geadopteerd, want het mag gezegd worden. Het is een mooie tent met zeer goede akoestiek. En ik hoop dat Mother’s Finest opnieuw in P3 kan staan, als Joyce echt 40 jaar op het podium staat. Wat een wilde enthousiaste energieke dame! Als Dion net zoveel talent voor deze muziek heeft als zijn ouders, dan hoop ik dat hij dat stokje indien ooit nodig, in de toekomst van hun kan overnemen. Maar niet in Kane of Intwine, maar met een voortzetting van Mothers Finest’of een eigen superband. Dat zal gelukkig nog lang duren want ik denk dat niet alleen Glenn en Joyce hun hele leven doorgaan met muziek maken, totdat ze erbij neervallen, maar ook de andere bandleden weten niet van opgeven.
IK
